Betekenissen
met prettige eigenschappen
Herkomst van het woord
via Middelnederlands fijn van Frans fin bn , in de betekenis van ‘niet grof, verfijnd, heerlijk’ aangetroffen vanaf 1265
Gebruikt in een zin
“Het was in dat opzicht opvallend fijn om alleen te zijn en geheel in mijn eigen tempo de dag door te gaan.”
“'O, Isaac wat fijn!' 'Lees nou maar verder,' zei hij.”
“'Ben je niet blij? Ik dacht dat je het niet fijn vond om model te zitten.”
Bron: Wiktionary, CC BY-SA 4.0
Gebruikt als kruiswoordantwoord1 gecureerde aanwijzing
01“Aangenaam”4 letters
Niet helemaal goed?
"Zoek vergelijkbare patronen."
F___