Betekenissen
Uiterlijke vorm of verschijning van iets of iemand.
Herkomst van het woord
In de betekenis van ‘uiterlijk’ voor het eerst aangetroffen in 1276
Gebruikt in een zin
“Bovenop de heuvel verscheen een imposant gedaante.”
“Hij knipoogde vet en gebaarde zogenaamd opvallend met zijn dikke hoofd in de richting van de deur, waar op dat moment de frêle gedaante van een lange, magere vrouw in een lange, witte jurk de Chinese kamer binnenzweefde.”
“Zeus nam de gedaante van een zwaan aan.”
Bron: Wiktionary, CC BY-SA 4.0
Gebruikt als kruiswoordantwoord1 gecureerde aanwijzing
01“Vorm”8 letters
Niet helemaal goed?
"Zoek vergelijkbare patronen."
G_______