Betekenissen
onprettige maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding
Herkomst van het woord
In de betekenis van ‘stijf, krachtig’ voor het eerst aangetroffen in 1401. Het substantief met de betekenis "maatregel ter vergelding" dateert van ruim een eeuw later (ca. 1557). Waarschijnlijk is het substantief afgeleid van het gelijkluidende bijvoeglijk naamwoord, of van het werkwoord. Uiteindelijk waarschijnlijk ontleend aan Middelhoogduits strafe.
Gebruikt in een zin
“Gelukkig werd er alleen wiet gevonden, dat wel geconfisqueerd werd maar waar verder geen straffen voor werden uitgedeeld.”
“Het moest geen straf zijn om zuinig te leven, maar juist een leuke ervaring.”
“Een straf beleid.”
Bron: Wiktionary, CC BY-SA 4.0
Gebruikt als kruiswoordantwoord1 gecureerde aanwijzing
01“Boete of cel”5 letters
Niet helemaal goed?
"Zoek vergelijkbare patronen."
S____