Betekenissen
een geluid met een bepaalde herkenbare hoogte, een trilling met een frequentie
Herkomst van het woord
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘klank’ voor het eerst aangetroffen in 1410
Gebruikt in een zin
“Hij sloeg op de bel en deze weergalmde op heldere toon.”
“Een sarcastische toon.”
“je toon bevalt me niet”
Bron: Wiktionary, CC BY-SA 4.0
Gebruikt als kruiswoordantwoord1 gecureerde aanwijzing
01“Klankhoogte”4 letters
Niet helemaal goed?
"Zoek vergelijkbare patronen."
T___