Betekenissen
een medisch instrument, dat gebruikt wordt om de gehoorgang en trommelvlies te inspecteren
Herkomst van het woord
vermoedelijk van Frans otoscope, het instrument in 1834 werd uitgevonden door de Franse arts J.P. Bonnafont ; gevormd uit het Oudgrieks οὖς (oûs), genitief: ὠτός (otós) "oor" en σκοπέω (skopéo) "bekijken"
Gebruikt in een zin
“Een otoscoop is ingebouwd om in de oren te kunnen kijken.”
Bron: Wiktionary, CC BY-SA 4.0
Gebruikt als kruiswoordantwoord2 gecureerde aanwijzingen
01“Oorkijker”8 letters
02“Kijker voor oorarts”8 letters
Niet helemaal goed?
"Zoek vergelijkbare patronen."
O_______